Langs de Maas zie je het nog steeds: een rivier die leven bracht, maar ook gevaar. Eeuwenlang bepaalde het water het ritme van Venlo. Al in de 17e eeuw zijn er grote Maasoverstromingen bekend door hevige regenval. In 1643 bereikte de Maas hoog peil en braken dijken, waardoor brede gebieden overstroomden. Deze oude hoogwaters laat menig cultuurhistorische gedenksteen zien.
En eeuwen later rond december 1925 en januari 1926 steeg de Maas extreem door zware regenval, dooi en storm. De rivier trad buiten haar oevers; het centrum van Venlo en omliggende dorpen stonden onder water en het openbaar vervoer moest omrijden of stilgelegd worden.
In december 1993 liep de Maas opnieuw over bij hoge afvoeren door veel regen en smeltwater. Grote delen van Limburg overstroomden, zo’n 8 % van de provincie, met evacuaties en aanzienlijke schade.
Een jaar later, januari 1995, kwamen extreme waterstanden opnieuw voor. Door een combinatie van regen en smeltwater moest een groot deel van Limburg (en ook daarbuiten) worden geëvacueerd. Deze gebeurtenis is een van de grootste evacuaties in recente Nederlandse geschiedenis geweest en droeg bij aan latere waterveiligheidsprogramma’s.
In januari 2011 waren de waterstanden van de Maas opnieuw hoog. Hoewel er op veel plekken groot ongemak maar geen rampzalige overstromingen waren zoals in de jaren ’90, stonden dijken en sluizen onder druk en moesten beschermende maatregelen worden getroffen.
In juli 2021 bereikte de Maas opnieuw uitzonderlijk hoge waterstanden als gevolg van extreme regenval en landinwaarts wateraanvoer uit Duitsland en België. Hoewel de zwaarste schade zich elders voordeed, stond het rivierpeil ook bij Venlo zeer hoog en vroeg het opnieuw om waterveiligheidsmaatregelen.
Venloers leerden samenwerken met het water: dijken bouwen, uiterwaarden benutten en plannen maken rond de rivier. Het hoogwater van de Maas vertelt nog altijd het verhaal van een stad en haar rivier.
