Am Stadtrand von Venlo liegt das kürzlich renovierte Van der Valk Hotel Venlo, der ideale Ort, um gut zu essen, zu trinken und eine Partie Boule zu spielen.

Sind Sie auf der Suche nach einem schönen Ort zum Essen und Trinken im Norden Limburgs? Genießen Sie im Van der Valk Hotel Venlo kulinarische Überraschungen im Restaurant V, wo Sie mittags oder abends à la carte essen können. Bevorzugen Sie ein interaktives Essenserlebnis? Dann ist das Buffetrestaurant Zest Live Cooking die richtige Wahl. Lust auf einen Drink nach dem Essen? Nehmen Sie Platz in der gemütlichen Bar Ello oder auf der sonnigen Außenterrasse.

An einem schönen sonnigen Nachmittag erwartet Sie unsere Jeu de Boules-Bahn.

Dank der günstigen Lage in der Nähe der Autobahn A67 erreichen Sie in kürzester Zeit die schönsten Orte Limburgs wie den Nationalpark de Maasduinen, die Kasteeltuinen Arcen oder das gemütliche Stadtzentrum von Venlo mit seinen schönen Geschäften und Terrassen.

Tipp: Halten Sie auf der Website Ausschau nach attraktiven Pauschalangeboten und Last-Minute-Angeboten!

Tussen Venlo en de Maasduinen ligt een plek die meteen tot de verbeelding spreekt: Zwart Water. Dit gebied – met zijn donkere vennen, moerassen, bossen en heide – is een van de meest karakteristieke natuurgebieden rond Venlo. Hier voelt het landschap nog rauw, natuurlijk en een beetje mysterieus. 

Waarom heet het “Zwart Water”? 

Het water is niet echt zwart, maar lijkt zo door de donkere veenbodem van afgestorven plantenresten en mineraalrijk, stilstaand water. Het donkere water leek bodemloos, onbekend en vol geheimen. Dat voedde verhalen – over geesten, verzonken werelden en “water dat je in de gaten houdt”. 

Ontstaan in de IJstijd 

Het gebied werd gevormd in de IJstijd en daarna door eeuwenlang water, wind en begroeiing. Daardoor ontstonden moerassen. Vennen, natte bossen en heidevlaktes. Het Zwart Water is dus eigenlijk een oud landschap, dat vertelt hoe Limburg er ooit uitzag, lang voordat steden, wegen en industrie kwamen. Het stille, donkere water zit vol leven. Je vindt er mogelijk libellen die boven het water dansen, kikkers en salamanders in de oevers, reeën en ijsvogels in de omgeving en zeldzame planten dankzij het natte veen. 

Belevingstips: 

• Er zijn diverse bewegwijzerde korte en lange wandel- en fietsroutes. Vertrekpunt is de ruif aan de doorgaande weg Schandelo-Venlo. Het fietsknooppuntennetwerk voert je dwars door het natuurgebied, langs de Venkoelen.

Langs de Maas zie je het nog steeds: een rivier die leven bracht, maar ook gevaar. Eeuwenlang bepaalde het water het ritme van Venlo. Al in de 17e eeuw zijn er grote Maasoverstromingen bekend door hevige regenval. In 1643 bereikte de Maas hoog peil en braken dijken, waardoor brede gebieden overstroomden. Deze oude hoogwaters laat menig cultuurhistorische gedenksteen zien. 

En eeuwen later rond december 1925 en januari 1926 steeg de Maas extreem door zware regenval, dooi en storm. De rivier trad buiten haar oevers; het centrum van Venlo en omliggende dorpen stonden onder water en het openbaar vervoer moest omrijden of stilgelegd worden. 

In december 1993 liep de Maas opnieuw over bij hoge afvoeren door veel regen en smeltwater. Grote delen van Limburg overstroomden, zo’n 8 % van de provincie, met evacuaties en aanzienlijke schade. 

Een jaar later, januari 1995, kwamen extreme waterstanden opnieuw voor. Door een combinatie van regen en smeltwater moest een groot deel van Limburg (en ook daarbuiten) worden geëvacueerd. Deze gebeurtenis is een van de grootste evacuaties in recente Nederlandse geschiedenis geweest en droeg bij aan latere waterveiligheidsprogramma’s. 

In januari 2011 waren de waterstanden van de Maas opnieuw hoog. Hoewel er op veel plekken groot ongemak maar geen rampzalige overstromingen waren zoals in de jaren ’90, stonden dijken en sluizen onder druk en moesten beschermende maatregelen worden getroffen. 

In juli 2021 bereikte de Maas opnieuw uitzonderlijk hoge waterstanden als gevolg van extreme regenval en landinwaarts wateraanvoer uit Duitsland en België. Hoewel de zwaarste schade zich elders voordeed, stond het rivierpeil ook bij Venlo zeer hoog en vroeg het opnieuw om waterveiligheidsmaatregelen. 

Venloers leerden samenwerken met het water: dijken bouwen, uiterwaarden benutten en plannen maken rond de rivier. Het hoogwater van de Maas vertelt nog altijd het verhaal van een stad en haar rivier. 

Belevingstips: 

• Fietsen langs de kunstwerken van de Limburgse Maasroute: Bewegwijzerde internationale fietsroute! Zie https://www.visitnoordlimburg.de/nl/fietsen-langs-de-kunstwerken-van-de-limburgse-maasroute 
• Wat dacht je van een diner of cocktail met uitzicht op de Maas? Terwijl schepen voorbijvaren, zie je hoe de rivier nog altijd het ritme van de stad bepaalt. 
• Venlo vanaf het water bekijken? Huur dan een sloep vanaf de Lage Loswal. In Venlo kun je een sloep huren via www.sloepverhuurvenlo.nl. 

https://www.visitnoordlimburg.de/nl/de-maas-op

Sta je in Venlo aan de Maas, dan kijk je uit over een rivier die eeuwenlang het ritme van de stad bepaalde. Dankzij de Maas groeide Venlo in de middeleeuwen uit tot een bloeiende handelsstad. Venlo lag strategisch slim, langs een belangrijke handelsroute tussen het Rijngebied, Brabant en Vlaanderen. Kooplieden voeren met hun schepen af en aan, volgeladen met bier, graan, hout en wijn. Vanuit Venlo werden deze producten verhandeld tot ver buiten de regio. De Maas was niet alleen een waterweg, maar ook een poort naar welvaart, ideeën en culturen uit heel Europa. Nog steeds voel je die handelsgeest terug in de levendige binnenstad met haar markten en pleinen. De smalle straten rond de markt en richting de Maas verraadt dat Venlo draaide om opslag, doorvoer en handel. Rondom de binnenstad zie je de oude wallenstructuur ter bescherming van handel en goederen. 

Belevingstips: 

• Breng een bezoek aan De Luif, een bijzonder restant van de middeleeuwse stadsmuur van Venlo, waar het verhaal wordt verteld van Venlo als vestingstad. Een verhaal over haar bewoners, de belegeringen en het strategische belang van de ligging aan de Maas. De Luif is ingekapseld in de Maaspoort. https://www.visitnoordlimburg.de/nl/v4-de-luif 
• Vroeger was de 'Maaspoort’ de belangrijkste toegangspoort tot de ommuurde stad aan de Maaszijde. Waar ooit handelaren en reizigers de stad binnenkwamen via de Maaspoort, vind je nu een prachtig theater, Maaspoort, waar cultuur en het leven met een onvervalst joie de vivre gevierd wordt. Een eigentijdse voortzetting van Venlo als stad van verbinding en uitwisseling. https://www.visitnoordlimburg.de/nl/p6-maaspoort-de-toegang-vanuit-de-maas-tot-vestingstad-venlo 
• Bij Museum van Bommel van Dam, gelegen in de voormalige postkantoorlocatie in het centrum, ontdek je moderne kunst en cultuur — een hedendaagse voortzetting van Venlo’s culturele uitwisseling. In de voorgevel van het museum zie je reliëfs van Charles Vos, die verwijzen naar de middeleeuwse stadspoorten van Venlo. https://www.visitnoordlimburg.de/nl/museum-van-bommel-van-dam

Als je wandelt over de Groote Heide, lijkt het alsof je over een droog, hoog liggend landschap loopt. Maar schijn bedriegt. Onder je voeten ligt een verborgen wereld van water. Hier, aan de rand van de Maasvallei, begint de bodem te ademen – water komt naar boven, sijpelt uit hellingen, vult slenken en kleine laagtes. Dit zijn de brongebieden van de Groote Heide: plekken waar het landschap water loslaat, en waar alles begint te leven. 

De Groote Heide ligt op de Maasterrassen: oude zand- en grindplateaus die door de Maas en ijstijden zijn gevormd. Regenwater zakt door het zand naar beneden, maar waar het plateau ineens afbreekt richting de Maas, kan dat water niet verder. Het zoekt de kortste weg naar buiten – en precies daar ontstaan de bronnen. Zo ontstaan natte zones, kleine stroompjes, slingerende beekdalletjes en moerasachtige plekken waar de grond zacht is en het water zichtbaar borrelt. Brongebieden zijn bijzonder. Het water is helder, koel en constant. Dat maakt ze een paradijs voor planten en dieren die nergens anders kunnen leven. 

Niet alleen de natuur vertelt hier zijn verhaal. Tussen bossen en heide lagen tijdens de Tweede Wereldoorlog de sporen van Fliegerhorst Venlo: een van de grootste Duitse oorlogsvliegvelden met startbanen, hangars en een uitgebreid wegennet — een landschap binnen een landschap dat de oorlog en daarna de natuur zichtbaar heeft laten transformeren. 

Vandaag is de Groote Heide een plek van rust, ontdekking en afwisseling: van open heide tot bos en van verborgen bronnen tot stille getuigen van het verleden. 

Belevingstips: 

• Wandel de bronroute Volg wandelpaden door heide en bos en luister naar het zachte borrelen van het water dat uit de grond omhoog komt. Let op natte graslanden en kleine stroompjes die de verborgen brongebieden markeren. 
• Ontdek sporen van Fliegerhorst Loop over de open heide en denk aan de tijd dat dit gebied een enorm vliegveld was. Sommige wandelroutes passeren restanten of duiden plekken van het voormalige Fliegerhorst-complex. 
• Infocentrum & routes Begin bij het bezoekerspunt voor wandelkaarten en tips. Ze bieden kortere en langere routes die natuur en geschiedenis combineren.

 https://www.visitnoordlimburg.de/nl/de-groote-heide

De straat De Tichelarij heeft zijn naam te danken aan de steenovens, ook wel tichelovens genoemd, die hier vanaf de veertiende eeuw stonden. Met de ter plekke uitgegraven klei werden hier waarschijnlijk de stenen gebakken waarmee Venlo na 1343 zijn stadsmuren bouwde. De steenovens stonden op enige afstand van de stad omdat hier de klei was, omdat er dan geen brandgevaar was voor de dichtbevolkte stad en omdat brandende ovens flink stonken. 

Door het eeuwenlang uitgraven van de klei zijn hier ter plekke laagtes ontstaan, die later verfraaid zijn tot de huidige waterpartij. Dit past bij de huidige status van De Tichelarij als een na-oorlogse straat met luxe villa’s.

Foto: Collectie Marcel Dings en Marcel Dings

Zo’n driehonderd meter noordelijker bevinden zich vier woningen, die de firma Canoy-Herfkens in 1916 voor zijn arbeiders bouwde. Dergelijke woningen werden vaak bij de fabriek gebouwd om de arbeiders beter aan hun werkgever te kunnen binden. 

In vergelijking met de woning van de bedrijfsleider zijn twee dingen opvallend. Ten eerste zijn de vier woningen voor de arbeiders veel kleiner. Ten tweede zijn ze wel met goede stenen van de fabriek gebouwd, want ook deze huizen dienden als uithangbord voor de kwaliteit van de stenen die hier gemaakt werden. Zo zien we dus dezelfde versieringen van geglazuurde stenen rondom de deuren, rondom de vensters en als vier banden, die goed contrasteren met de rest van de gevel van rode stenen.

Foto: Collectie Marcel Dings en Marcel Dings

Op het terrein achter dit pand werd in 1888 door Coppes en Laudy een steenfabriek opgericht. Hier werd al vrij vroeg, nog voor de eeuwwisseling, een ringoven gebouwd. In 1905 werd het bedrijf eigendom van de firma Canoy-Herfkens, dat in Tegelen al een grote steenfabriek met twee ringovens had. 

Canoy-Herfkens liet meteen na de overname bij de ingang van het fabrieksterrein een woning voor de bedrijfsleider bouwen. In het uitbouwtje aan de rechterzijde was het kantoor van de expeditie, waar de klanten zich bij aankomst moesten melden. Het pand werd in een eclectische stijl gebouwd, met bakstenen beneden en een chaletstijl op de verdiepingen. De gebruikte stenen kwamen uit de eigen fabriek, waardoor het pand als visitekaartje voor het bedrijf fungeerde. 

De fabriek werd in 1966 gesloten. Het huis werd daarna in twee woningen verdeeld.

Foto: Marcel Dings en Kadaster

De aan de oostkant van de Molenweg gelegen groeve was in het eerste kwart van de twintigste eeuw in het bezit van de net over de grens gevestigde firma Boom & Van Gasselt. Zoals veel Duitse pannenbakkerijen werd het bedrijf in 1888 door Nederlandse eigenaren op Duits grondgebied gevestigd, om zo de hoge invoerrechten op dakpannen te omzeilen. Nadat Boom & Van Gasselt twee keer afgebrand was, werd het bedrijf in 1925 gesloten en nam de firma Kurstjens in Tegelen de kleigroeve over. Zodoende kon de nieuwe eigenaar beschikken over een grote voorraad uitstekende dakpannenklei voor de toekomst. De klei werd door het bos over smalspoor met trammetjes en kiepwagentjes vervoerd naar de fabriek, die meer dan twee kilometer verderop lag. 

In de binnenbocht van de kleigroeve liggen, op een verhoogde vlakte, zeven grafheuvels uit de vroege ijzertijd. De veruit grootste van deze grafheuvels heeft de naam Generaalsheuvel. Een infobord ter plekke geeft nadere uitleg over deze unieke grafheuvels.

Foto: Marcel Dings en Wiel Dambacher