In 1906 kocht steenfabriek Tiglia, gelegen aan de Steenweg, een groot deel van de gronden rondom kasteel Wambach van eigenaar Boetzkes. Ze kaapten de kleirijke gronden weg voor de neus van concurrent Gebroeders Teeuwen, die mondeling al een akkoord voor overname van het terrein hadden. De klei werd in het begin met de hand afgegraven, later namen machines het zware werk over. In 1936 ontstond Russel-Tiglia door een fusie van Tiglia met de firma Russel, gelegen aan de Kaldenkerkerweg. Vervolgens gingen beide bedrijven deze groeve gebruiken. De kleibehoefte was zo groot, dat in 1962 het eeuwenoude kasteel Wambach gesloopt werd om ook de klei onder het gebouw te kunnen gebruiken.
In de jaren zeventig van de vorige eeuw kwam een einde aan de kleiwinning ter plekke. Daarna werd de groeve twintig jaar lang als stortplaats en zandwingebied gebruikt. Vervolgens werd door herstructurering een hertenkamp en visvijver in het gebied aangelegd. Daarna werd ook een wandelgebied ingericht, dat tegenwoordig onderdeel is van het bekende Pieterpad.
Foto: Collectie Henk Croonen en Wiel Dambacher
